علی بن حسین مسعودی در التنبیه والاشراف آورده است : معتصم اول خلیفه عباسی بود که …. از وقت بنای مدینه الاسلام به وسیله منصور از ان جا به جای دیگر اقامت گرفت. علت چنان بود که وقتی غلامان ترک و عجم او بسیار شدند مردم بغداد از او بی زار و از مجاورتش در آزار بودند، زیرا از رفتار و خشونت غلامان محنت بسیار می دیدند و بسا می شد عامه به یکی از آن ها که در حال اسب دوانی مزاحم آن ها شده بود حمله می بردند و خونش را می ریختند. او نیز در صدد بر آمد غلامان را از آن جا دور کند و از دارالسلام کناره گیرد و بدین جهت در آخر سال دویست و بیستم(220هـ ق) به ناحیه قاطول رفت و در قصری که رشید آن جا داشته بود اقامت گرفت و مصمم شد که در آن جا شهری بنا کند بعد تغییر رأی داد، پس از آن هم چنان در آن نواحی برفت و آمد بود تا محل سامرا را برگزید که در ولایت طیرهان بود.بنای شهر را به سال دویست وبیست ویکم (221 هـ ق) آغار کرد و آنر ا «سر من رأی» نامید.
گویند سامرا به روزگار قدیم همین اسم داشته و از سام بن نوح نام گرفته بود و پر جمعیت و بزرگ و اباد بود و به مرور زمان کاسته شده بود.
آخرین خرابی سامرا به دوران فتنه امین و مأمون بود . محل قصر معتصم، دیر و اراضی متعلق به نصاری بود که از آن ها بخرید.
سر من رأی آخرین هفت شهر بزرگی است که در اسلام پدید آمده است.