تفأل سلطان سلیمان به قرآن

سلطان سلیمان از سلاطین عثمانی بود . نهر حسینیه را که منشعب از شط فرات است در کربلا معلی احداث نمود و بعد از آن به زیارت حضرت امیر المومنین علیه السلام مشرف گردید ….و در نزدیکی مشهد علوی قصد نمود که پیاده محض احترام آن حضرت مشرف شود لذا از اسب پیاده شده قاضی عسکر که مفتی جماعت بود چون از اراده سلطان اطلاع یافت به عرض رسانید که صلاح نیست که پیاده بروید به جهت این که شما سلطان زنده هستید و در انظار موهون است با این وضع تا قبه منوره رفتن . سلطان مردد شد قرار شد که به قرآن تفأل جویند ، سلطان قرآن را باز نمود این آیه اول مایری بود:« إِنِّي أَنَا رَبُّکَ فَاخْلَعْ نَعْلَيْکَ إِنَّکَ بِالْوادِ الْمُقَدَّسِ طُوىً – (طه: 12- یعنی: اين منم پروردگار تو، پاى‌پوش خويش بيرون آور كه تو در وادى مقدس «طُوى‌» هستى. )» به قاضی گفت سخن تو سبب شد برهنگی پا را هم مزید نمودی پس کفش ها را از پای در آورده پیاده از حدود نجف تا قبه منوره مسافت طی نمود .(م)( هزار و یک نکته ، آیت الله حسن زاده آملی ، نکته :686 ، 501- 511 )
تحلیل: سلیمان یکم (به ترکی عثمانی: سلطان سلیمان اول یا قانونى سلطان سلیمان؛ 6 نوامبر 1494 – 5/6/7 سپتامبر 1566) دهمین سلطان امپراتوری عثمانی است که از سال 1520 تا لحظهٔ مرگش در سال 1566 بر امپراتوری عثمانی حکم راند و از این لحاظ طولانی ترین دورهٔ سلطنت را در میان خاندان عثمانی داراست. مورخان بر این نکته متفق اند که عظمت دولت عثمانی با درگذشت سلطان سلیمان قانونی (974هـ/1566م) پایان یافت.( فاضل حسین مؤتمر لوزان و آثاره فی البلاد العربیه، بغداد 1967، ص 22- 23.)