به نام خدا
مختصر نوشتاری از زندگی نامه مرحوم سیدهادی حسینی
سید هادی حسینی، نویسنده، مترجم و محقق فقید حوزه علوم دینی، در نهمین روز از تیرماه تابستان ۱۳۴۳ در روستای گرمه از توابع شهرستان فریمان، چشم به جهان گشود.
او در خانواده ای مذهبی و ساده زیست و در دامان سیادت پدر و مادری زحمتکش و دوستدار اهل بیت (ع) دوران کودکی اش را گذراند.
وی دوران دبستان خود را در مدرسه نقویه با عنوان دانش آموز ممتاز سپری کرد و در رشته علوم تجربی در دبیرستان ادامه تحصیل داد و در سال ۱۳۶۰ وارد حوزه علمیه مشهد مقدس شد و در محضر اساتیدی همچون آیت الله «شیخ علی فلسفی» به یادگیری علوم حوزوی پرداخت و در نهایت موفق به کسب رتبه های متعدد در سطح چهارم حوزه (دکتری) شد.
در سال ۱۳۶۴ با دختردایی اش، بی بی عزت سلیمانی ازدواج کرد که ثمره این ازدواج چهار فرزند به نام های ریحانه سادات، سید محمدرضا، سید محمدجواد و سیده فاطمه بود اما هنوز یک سال از تولد آخرین فرزند او نگذشته بود که سیدهادی در غم مرگ پدرش به سوگ نشست. اگرچه داغ درگذشت پدر برای سیدهادی بسیار سنگین بود ولی او همچون دریا، دلی بزرگ و بی کران داشت.
وی در سال ۱۳۷۰ با علامه گرانقدر، حجت الاسلام و المسلمین « محمد حکیمی » آشنا شد و در سال ۱۳۸۱ که سال پربار علمی برای وی بود، آثار ارزشمندی چون کتاب های امام مهدی(عج) طول عمر، کتاب زن و کتاب فقر و توسعه در منابع دینی را تالیف و به چاپ رساند که در هر سه کتاب از محضر استاد گران مایه اش، حجت الاسلام محمد حکیمی بهره برد.
سال ۱۳۸۵ حادثه دردناکی برای سیدهادی رقم خورد و همسر با وفایش را پس از تحمل یک دوره طولانی مدت بیماری، در حالی که تنها سی و شش سال داشت، از دست داد.
او پس از فوت همسرش، تجدید فراش نکرد و در نهایت فداکاری و دلسوزی برای فرزندانش، با کوشش و تلاش مضاعف کار تحقیق و نوشتن را ادامه داد.
در سال ۱۳۸۶ اولین همکاری سید هادی و حجت الاسلام و المسلمین آیت الله «سید علی شهرستانی» با ترجمه کتاب «پژوهشی درباره اذان» شروع شد که آغاز یک دوستی بی پایان بود. در سال های بعد، کتاب های دیگری از این سید بزرگوار توسط سید هادی به ترجمه رسید که بیشتر در زمینه اهل بیت(ع) کار شده بود و از جمله آنان می توان به :
-أشهَدُ أنَّ علیاً وَلِیُ الله در اذان (۱۳۸۹)
-گلبانگ آسمانی (۱۳۸۹)
-منع تدوین حدیث (۱۳۹۰)
-وضوی پیامبر(۱۳۹۱)
-آستان ارادت (۱۳۹۳)
-تربت خونین (۱۳۹۳)
-نام خلفا بر فرزندان امامان( بن مایه ها و پیرایه ها) (۱۳۹۴)
-معمای یک ازدواج (۱۳۹۵)
-بانگ ولایت در اذان (۱۳۹۵)
-جمع و تدوین قرآن کریم ( رویکرد اعتقادی) (۱۳۹۶) اشاره کرد.
سیدهادی در سال ۱۳۹۵ تحقیق و ترجمه اثر عظیم «صحیفۀ الابرار فی مناقب المعصومین الاطهار(ع) » را شروع کرد. دو سال بعد در دی ماه ۱۳۹۷ مادر مهربان سید هادی نیز آسمانی شد.
او در سال ۱۳۹۹ موفق شد با کمک دوستان فاضل و ارجمندش، آقایان علی شکوهی، ناصر حسین پور بندار، محمدحسین اقبال نیا، سید محمد معلم و سید علی معلم و … این کتاب سیزده جلدی را در سال ۱۳۹۹ به چاپ برساند.
این اثر که از شاعر پرآوازه و عالم ژرف اندیش و افتخارآفرین تشیع در قرن سیزدهم، آقا میرزا محمدتقی حجت الاسلام مامقانی، متخلص به « نیّر تبریزی» است، حاوی آموزه های سودمند می باشد که اندیشه و دل را صفا می بخشد و اصل بنیادین ولایت و امامت را در عمق جان می نشاند و نهاد انسان را سرشار از عشق و محبت به خاندان عصمت و طهارت (ع) می سازد.
سید هادی در اواخر تیرماه ۱۴۰۰ به بیماری کرونا مبتلا شد. وی حتی در واپسین روزهای پایانی عمر نیز تحقیق و مطالعه را رها نکرد. او در تمام زندگی نه چندان طولانی اش، نیت و هدفی جز خدای متعال و خدمت به اهل بیت (ع) و بندگان خدا نداشت.
وی فردی متدین و ساده زیست بود که در نهایت اخلاص و عشق به ائمه اطهار (ع)، با پشتکار فراوان و درک عمیق، همواره درصدد کسب علم و دانش بود.
سیدهادی، جوانمردی نجیب از تبار گمنامان بود که همیشه می خواست به طور شایسته ای به دیگران کمک کند.
سرانجام این عالم فرزانه پس از سپری رنج و درد بسیار از بیماری، با قلبی آکنده از عشق به خدا و اولیاء الهی در ظهر پنج شنبه مورخ ۱۴/۵/۱۴۰۰ در سن ۵۷ سالگی به ملکوت اعلی پیوست و از دنیای فانی رها شد.
پیکر مطهرش پس از تغسیل و تکفین و تشییع در قطعه ی هنرمندان بهشت رضا (ع) در مشهد مقدس بخاک سپرده شد.
روحش شاد و راهش پر رهرو باد