اندر کتب قدیمه آورده اند :روزی روباهی از مسیری می گذشت ،ناگاه چشمش به ران گوشت تازه افتاد که…. در گوشه ای نهاده اند؛ با احتیاط جلو رفت وآن را بررسی کرد دید در زیر آن تله ای نهاده اند ؛ به گوشه ای رفت و تسبیح در دست گرفت و مشغول ذکر شد ؛ ساعاتی گذشت گرگی گرسنه به آن جا سید و چشمش به روباه افتاد که در حال ذکر است ؛ از او سئوال کرد : این چه حالی است که از تو می بینم؟
روباه پاسخ داد در حال دعا کردن برای رسیدن روزی حلال هستم .
گرگ گفت : این ران گوشت تازه را چرا نمی خوری ؟
روباه گفت : من امروز روزه هستم!
گرگ گرسنه بی مهبا به گوشت حمله کرد و گرفتار تله شد و ران گوشت هم به طرفی پرتاب شد .
روباه از جای جست و شروع کرد به خواندن دعای «اَللّهُمَّ لَكَ صُمْتُ وَعَلى رِزْقِكَ اَفْطَرْتُ وَعَلَيْكَ تَوَكَّلْتُ»- که در وقت افطار می خوانند. و سپس خوردن گوشت را شروع کرد.
گرگ بیچاره که از درد ناله می کرد گفت : ای نامرد مگر نگفتی که روزه هستی ؟
روباه گفت : چرا ؛ اما روزه مستحبی را هر زمانی می توان افطار کرد. !! و اکنون نمی توان از این گوشت گذشت کرد.